Poesje mauw

ben je al blauw
van de kou
ik hou
van jou
maar blijf nou
maar gauw
op het balkon....



arme poezen moeten buiten blijven in dit rotweer.....ik voel me echt heel schuldig. Heb voor de komende dagen een lekker dekentje neergelegd in het kale huis. Schuldig geweten afkopen. Misschien gaan ze vanaf zaterdag logeren bij onze bovenburen. Maar die hebben weer een hamster. Poes en hamster is geen goede combi, dus dan krijgen wij de hamster weer....

wat een gedoe

Houd je adem in en stik niet

Bijvoorbeeld van alle stof die met het breken vrij komt.
Maar vooral omdat het ook wel schokkend en eng is wat er nu gebeurt... wat een GAT!! Wat een echte bouwplaats!

Overigens kijk je nu naar onze voordeur, de deur waarmee je het appartement binnenkomt. De muur die er voor stond is net afgebroken en gestut met een portaal. (klinkt het al of ik er verstand van krijg??)

De mannen die dit kunstwerk van staal en buizen aanbrachten stelden me wel heel aardig gerust. "Komt allemaal wel goed hoor mevrouwtje". Normaal ben ik beledigd. Maar nou hoor ik dit maar al te graag. Ik neem het mevrouwtje op de koop toe.

Zo wordt de keuken

Wij zien het al helemaal voor ons, jullie ook? Prachtig toch?

Van A naar Beter punt En El

Dit weekend was ik met de kinderen naar Veldhoven. Ik kon toch niet weer die bloedjes van kinderen een weekend uit logeren sturen zonder zelf mee te gaan. We hebben het goed gepraat met de gedachte dat JW dan in zijn eentje goed kon klussen zonder verstoringen. Extra bijkomstigheid van deze klus; veel reistijd. Niet alleen voor ons, ook voor mijn ouders die extra komen helpen, mijn broer die al twee keer op een neer is gekomen en verschillende vrienden.
Nog een bijkomstigheid; nog steeds geen telefoon, slechte internet verbinding, vergeten de huur te betalen (dat gaat nou per week en dat zit niet in mijn systeem) en net op tijd het boekje van het consultatiebureau uit de verhuisdoos gehaald. Daar moet ik dinsdag met Rafael naartoe.

Ik merk wel dat ik al weer drie dagen vooruit kan kijken in plaats van een dag. Kennelijk wordt het weer rustiger in mijn hoofd. Misschien doordat we geen telefoon en internet hebben?

Just another Brick in the wall

Het was natuurlijk maar een ietsiepietsie muurtje vergeleken bij die in Berlijn, maar toch, hoe krijg je zo´n ding om....??
Gelukkig weet Handige Jesse hier raad op.

Eerst de ruit eruit. Ruit intapen zodat er geen glasscherven los rondvliegen. Ruit inslaan, ruit eruit.











Dan de rest van de muur. Met een zaag en een kleine hamer (dat heet een vuist in vakjargon) was het in een uurtje gepiept.
En daarna..tadaa...een zee van ruimte. En een vrijstaande verwarming.

Is dat raar?

Is dat raar? dat je weemoedig wordt als je huis door vrienden aan gort wordt geslagen? Die vrienden doen dat met veel liefde en plezier. Zij geven hun vrije zondag op voor ons. We zijn ze ook heel dankbaar. Een groot woord, maar echt gevoeld.
En toch, ik was er een beetje weemoedig van. Ons oude huis blijkt diep achter de verlaagde plafonnetjes enkele enge gaten, grijs stro en rare leidingen te verbergen. En die had ik misschien liever niet gezien.
Zoals je liever je oma niet met krullers in het haar en zonder kunstgebit ziet, zie je liever je huis niet in deze conditie. Dus maar snel weer een likje lippenstift in de vorm van een nieuw plafonnetje en fris stucwerk en ik geloof weer in deze oude dame.

Waar zouden we zijn zonder de trein

En zonder Wim en Fedor...........wat heerlijk dat ze kwamen helpen, hierdoor hebben we echt meters gemaakt. Ze zijn vele malen handiger dan wij. Sterker nog, ze begrijpen tenminste waar ze mee bezig zijn...

We komen er eigenlijk achter dat wij met zijn 2en 4 linkerhanden hebben...De deelnemers in het programma Het Blok mogen wij graag afzeiken, maar niet omdat we zelf nou zoveel verbouw en klus inzicht hebben. De beste stuurlui staan aan de Watergraafsmeer.